Grappig gedachte hoe tegenstrijdig een mens kan zijn. Ik was
net vlierbloesem aan het knippen en bedacht me hoe mooi het zou zijn dit met
kinderen te doen. Ik zou ze dan kunnen leren om dankbaar te zijn en spiritueel
verbonden met de natuur door kritisch te zijn welke bloem er geknipt mag worden
en welk kunnen blijven hangen omdat ze toch niet optimaal zijn om er limonade
van te maken. Ook heb ik een tweede zak bij me waar ik afval in doe dat ik
onderweg tegenkom. Dat hoef je niet te doen, zou ik zeggen, maar als je rommel
opruimt terwijl je iets van de natuur neemt geef je dus ook iets terug. Dat is
een mooie gedachte. Vervolgens herinner ik me een fragment uit Steve Chandlers'
boek "50 Ways to motivate yourself", waarin hij vertelt hoe hij met mn dochters op een zonnig buitentournooi stond om daar limonade verkopen aan de mensen op het evenement. Die dochters
verkochten pas toen ze hard begonnen te roepen wat ze in de aanbieding hadden: heerlijke
limonade van versgeknipte vlierbloesem. Zo zou ik ook willen roepen aan die
lieden die rommel achterlaten in een bosgebied; Wat bezielt je? Maar wat doe ik zodra ik thuis
ben en een torretje zie lopen op mn drempel van mn vakantiehuisje? Ik trap m dood! Nou
had ik vorig jaar wel een plaag in de tuin, maar daar kan dat diertje niets aan doen. Hoe
tegenstrijdig is een mens.Nou ja, eerst vlierbloesem maar ns controleren op insecten en zo :P
